شخصا علاقه ی زیادی دارم که در مورد استانداردها بخونم و بنویسم .استاندارها رو رعایت کردن می تونه کمک شایانی برای برنامه نویسها (والبته گردانندگان دیگر کارها)باشه.یکی از اون استانداردها ، شیوه ی نامگذاری متغییر ها ،متدها ،کلاس ها و …است .هدف از این کار چیه ؟ باعث میشه تلاش کمتری برای فهمیدن کدهایی که نوشته شده توسط دیگران و حتی خودتون انجام بگیرد.همچنین ظاهر کدهای شما زیباتر شده و به اصطلاح کدهای تمیزتری تولید می کنید.
البته این استاندار ها رو خود شما هم می تونید تبیین کنید و همه دوستانتون که در یک گروه کاری فعالیت می کنند با پیروی از این استانداردها همه ی اهداف بالا رو محقق می کنند . یکی از بهترین روشها استفاده از کلمات با معنای مورد نظر در کنار هم هست . این کلمات باید به طریقی از یکدیگر جدا شوند .یک راه استفاده از علائم غیر الفبایی است . دو علامتی که بسیار استفاده میشه :هایفن(-) و زیرخط(ـ) هستند. راه حل بعدی استفاده از حروف بزرگ در ابتدای هر کلمه است تا جداسازی به شکل ملموسی صورت پذیرد.چندین روش وجود داره همچنین در زبان های مختلف روش های نامگذاری متفاوتی وجود داره .
وبلاگ خیلی خوبی دارید ! خوشحال میشم با هم تبادل لینک کنیم.
http://linux2.wordpress.com
آقا لطف كن فارسي بنويس
مفید بود…
سلام
تازه با وبلاگت آشنا شدم
مطالب مفیدی توش هست . بیشتر میام
من بیشتر مواقع از قوانین نامگذاری استفاده میکنم. بعضی هم ترجیح میدهند استفاده نکنند دقیقا برای اینکه برنامه خوانا نباشد